Ibtissam Boulbahaiem

Ibtissam Boulbahaiem (1994) studeerde eind 2022 af aan LUCA School Of Arts, Leuven met een artistieke master in Drama. Haar afstudeervoorstelling wewomb stond op LAFS’7. Ze deed stage bij Camping Sunset’s Ten Oorlog II & III en resideerde bij Zuidpool Antwerpen onder haar eigen naam en met theatercollectief moneymakers. Ze maakte deel uit van de werking van Platform In De Maak, die zich vestigen in Leuven en organiseert met collectief kroepoep improvisatie-avonden onder de naam offtracks in Ultima Vez. Momenteel doet ze onderzoek naar hoe de verdwijnende orale tradities van Berbervrouwen uit Marokko een plek kunnen krijgen in documentaire kunst.

zij en hij

Is een theateradaptatie van de film Malcolm & Marie gerealiseerd door Sam Levinson (2021).

In zij en hij volgen we een koppel dat thuiskomt na de première van haar film. Wat een feestelijke avond had moeten zijn, slaat om wanneer hij zich gekwetst voelt: zij vergat hem namelijk tijdens haar speech te bedanken. Wat begint als een kleine ergernis, ontaardt in een confrontatie waarin hij zijn diepgewortelde behoefte aan erkenning uitspreekt – zowel binnen hun relatie als in een samenleving waarin hij zich niet altijd gezien voelt. Zij probeert haar eigen onzekerheden en demonen te benoemen, maar raakt verstrikt in het gevoel zichzelf kwijt te zijn gespeeld, ergens onderweg in het maken van haar film, het investeren in haar liefdesrelatie en het zich proberen staande houden in een wereld vol verwachtingen die niet samenvallen met die van haar.

De personages dragen een achtergrond met zich mee die hen buiten de westerse, witte norm plaatst. Hun strijd gaat niet alleen over persoonlijke frustraties, maar ook over de druk om vooroordelen en interraciale dynamieken op een dieper niveau te willen doorbreken.

Ze nemen hun eigen relatie onder de loep en spelen samen een spel waarin geen verliezers worden toegelaten. Dialogen die ritmisch op elkaar aansluiten, worden gedragen door een muzikaal bed geïnspireerd door de sfeer van jazz – die dient als constante onderstroom, waarin ruimte is voor improvisatie en verrassing. De scenografie is sober en functioneel: een industriële ruimte met enkel een aanrecht om puree op te bereiden. De aanvankelijk feestelijke en charmante kostuums zullen naar het einde toe belabberd op de grond liggen, zij en hij daarentegen zullen tot het einde blijven knokken om door middel van hun eigen relatie die als een donderwolk op ieders maag zal blijven liggen toch een soort van redding te vinden.

Previous
Previous

Het nieuwstedelijk

Next
Next

Johannes Lievens